ما انسانیم و گاهی دلتنگ میشیم دلتنگ عزیزترینهای زندگیت که از دستشون دادی،دلتنگ دوستان عزیزی که الان فرسنگها با تو فاصله دارن،دلتنگ گریه ای که بتونی حق حق کنی و بلند بلند با خدای خودت حرف بزنی و از دلتنگیهات بگی از اشتباهاتت،از داشتهات و تو اوج گریه شکرگذارش باشی و بهش بگی همیشه به یادشی حتی وقتی که حال حرف زدن نداری ،وقتی که خسته میشی و میدونی که مثل کوه

بیشتر اوقات می نالیدم و غر میزدم به جون خودمو و اطرافیانم،اما توی 30روز اخیر یه تصمیم جدی گرفتم که ننالم دیگه .خب برای اینکه این تصمیم عملی بشه باید اول اگاه میشدم به اینکه دلیلش چیه؟ چرا این اتفاق تکرار میشه؟ نشستم تو کنج خلوت خودم و بهش فکر کردم،دیدم که یه سری چیزها احازه نمیده تا من به کارهام برسم و وقت رو الکی الکی از دست میدم و این باعث میشه من خیلی غم

اسمش فاطمه بود در خانواده ای پرجمعیت به دنیا آمد،هیچوقت عشق را در بین پدر و مادرش ندید،از زمانی که دست راست و چپش را شناخت،تنها چیزی که از زندگی دید و یاد گرفت،کار و تلاش بود و کل کل های مامان با بابا سر کوچکترین مسئله ها. یکی از دلایلی که این شغل رو انتخاب کردم این بود که میخواستم طعم عشق مادری رو بچشم و عاشقانه زندگی کنم..... این شد که شدم دختری در باد،ت